۱۳۹۲/۱۲/۲۳ ه‍.ش.

چند وقت پیش ها در خیابان که بودم برای خودم یک پُست بسیار دراماتیک نوشتم. اما بعد که آمدم خانه دیدم که نه به درد نمی‌خورد. یعنی به دردِ شما کسکش ها —یعنی خوانندگانِ وبلاگم— نمی‌خورد. زیرا که شما همه چیز را به سخره می‌گیرید و من بسیار جدی و ناراحت بودم. می‌دانید؟ کونِ لقتان. هرچه بخواهم می‌نویسم.

اگر به دنبال خندیدن می‌گردید پیشنهاد می‌کنم بروید و فیلم ولف آف وال استریت —که فیلم موردِ علاقه‌ی جدید من است— را ببینید. زیرا که این پست قرار نیست کوچک ترین لبخندی بر لبان کسی بی‌آورد.

پستی اصلاً در کار نیست.

۴ نظر:

  1. نمیتونم دیگه اینجا چیزی بنویسم. راحت نیستم دیگه

    پاسخحذف
  2. بذار ببینیم دراماتیکت چه طوریه. مگه چی میشه چی شده که بقیه اینقد مهم شدن یهو؟

    پاسخحذف